اروپا همچنان از اسرائیل رویگردان است. این نارضایتی ناشی از دولتی است که حملات خود را به همسایگانش تشدید کرده و به پیامدهای شوک اقتصادی جهانی ناشی از اقداماتش بیتوجه است.
مدتهاست که به اسرائیل در مورد افزایش انزوای بینالمللیاش هشدار داده شده است. جنگ در غزه که بسیاری آن را نسلکشی میدانند، همراه با حملات به لبنان و ایران، تغییرات گستردهای در افکار عمومی غرب ایجاد کرده است. این تغییرات باعث شده که دولتهای اروپایی، با وجود روابط نزدیک دیرینه با اسرائیل، نتوانند این افکار عمومی را نادیده بگیرند.
دولت راستگرای ایتالیا جدیدترین کشور اروپایی است که به جمع فزاینده منتقدان اسرائیل پیوسته است. در هفتههای اخیر، کشورهایی مانند بریتانیا، ایرلند و اسپانیا نیز به این انتقادات پیوستهاند. درخواستها برای توقف حملات اسرائیل به لبنان و ایران و عقبنشینی از درگیریای که تحلیلگران هشدار میدهند جهان را به سمت رکود سوق میدهد، افزایش یافته است.
اوایل این ماه، اسپانیا به دلیل اقدامات «غیرقابل تحمل» اسرائیل در لبنان، خواستار تعلیق توافق تجاری اتحادیه اروپا با این رژیم شد. فرانسه پیش از این، شرکتهای اسرائیلی را از نمایشگاههای بزرگ دفاعی منع کرده بود. حتی آلمان، شاید سرسختترین متحد اروپایی اسرائیل، نیز نگرانی خود را از آنچه «الحاق جزئی بالفعل کرانه باختری» توسط اسرائیل نامید، ابراز کرده است.
روز دوشنبه، بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، به منتقدان اروپایی خود تاخت و مدعی شد که مدافع ارزشهای آنهاست.
او گفت که اروپا امروز «دچار ضعف عمیق اخلاقی» شده است و سپس با استفاده از عباراتی که از راست افراطی اروپا وام گرفته شده بود، استدلال کرد که اروپا «کنترل هویت، ارزشها و مسئولیت خود برای دفاع از تمدن در برابر بربریت را از دست میدهد.»
نتانیاهو – که حکم بازداشت بینالمللی از سوی دیوان کیفری بینالمللی به دلیل جنایات جنگی در غزه دارد – گفت: «اروپا چیزهای زیادی از ما برای یادگیری دارد، به ویژه درس اساسی تمایز اخلاقی روشن بین خیر و شر، که در لحظات حقیقت از ما میخواهد برای آنچه خوب است، برای زندگی، به جنگ برویم.»
دفاع از غرب؟
ایوا ایلو، استاد جامعهشناسی اسرائیلی در دانشکده مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی پاریس، به الجزیره گفت که ایده اینکه اسرائیل به نمایندگی از بسیاری از کشورهایی که اکنون اقداماتش را رد میکنند، در حال جنگ است، در میان راستگرایان اسرائیلی چیز جدیدی نیست.
او گفت: «این خط فکری آنها سالهاست که ادامه دارد.» وی افزود که راستگرایان اسرائیلی از آنچه «نقش تاریک اسلامگرایی رادیکال» میدانند، انتقاد میکنند.
ایلو اظهار داشت: «اسرائیلیها خود را واحد نخبه رزمی مدافع غرب میدانند.» او افزود: «اما من تعجب میکنم که آیا اسرائیل و غرب یک جنگ را به راه انداخته و میجنگند؟»
تصویر اسرائیل از خود به عنوان دولتی که به دلیل شرایط مجبور به انجام «کارهای کثیف» غرب است، به جای اینکه بخشی برابر از خانواده دموکراسیهای لیبرال و سکولار باشد که زمانی آرزوی پیوستن به آن را داشت، مدتی است که در حال رشد است.
و در سالهای اخیر، ورود افراطگرایان مذهبی و سیاسی به مرکز سیاست، از جمله انتصاب ایتامار بنگویر راست افراطی به عنوان وزیر امنیت ملی و همکار ملیگرای افراطی او، بتسلئیل اسموتریچ، به ریاست وزارت دارایی، روند دور شدن اسرائیل از تصور خود به عنوان یک دموکراسی لیبرال را تأیید کرده است.
یوسی مکبرگ، مشاور ارشد چتم هاوس، گفت: «فکر میکنم این شکاف مدتی است که در حال شکلگیری است.» او این روند را که پس از مخالفت راست افراطی با توافقنامههای اسلو در دهه ۱۹۹۰، که راهحل دو کشوری را برای اسرائیل و فلسطین وعده میداد، تسریع شد، توصیف کرد. مکبرگ گفت: «اما آیا هرگز فکر میکردم که اینقدر بد شود؟ نه. هرگز این جنگهای بیپایان انتخابی، مذهبیگرایی گسترده و شهرکسازی بیحد و حصر را تصور نمیکردم.»
غیرلیبرال
تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، که منجر به آوارگی اجباری ۷۵۰ هزار فلسطینی در «نکبت» شد، و همچنین اشغال مداوم سرزمینهای فلسطینی و رفتار آپارتایدی با فلسطینیان، همواره با ادعای دموکراسی لیبرال بودن آن در تضاد بوده است.
اتهامات مربوط به تصرف زمین و نقض حقوق بشر، در کنار تلاش رهبران اسرائیلی برای معرفی خود به عنوان یک پاسگاه لیبرال در یک مرز ظاهراً بیقانون، قرار گرفته است. با این حال، در بیشتر این دوره، حمایت سیاسی و عمومی غرب تا حد زیادی پایدار ماند، که با اتحادهای استراتژیک، یادبود هولوکاست و، به طور حیاتی، منافع امنیتی مشترک حفظ میشد.
حایم برشیث، آکادمیسین و فیلمساز اسرائیلی، گفت: «شما نمیتوانید خود را یک دموکراسی لیبرال بنامید در حالی که سرزمین دیگران را اشغال کرده و پاکسازی قومی و نسلکشی انجام میدهید.» او افزود: «این نوع کارهایی نیست که دموکراسیهای لیبرال انجام میدهند… با این حال، اگر در اسرائیل باشید و فقط رسانههای عبری را بخوانید، میتوانید باور کنید که در یک دموکراسی لیبرال زندگی میکنید.»
انتقادات غرب هنوز تأثیر چندانی بر آگاهی سیاسی اسرائیل نداشته است. اوایل این ماه، نتانیاهو در پاسخ به تنشهای فزاینده بین دولت خود و اسپانیا، در شبکههای اجتماعی نوشت که «اسرائیل در برابر کسانی که به ما حمله میکنند، سکوت نخواهد کرد.»
او در مورد نیروی نظامی که به نسلکشی و شکنجه متهم است، گفت: «اسپانیا به قهرمانان ما، سربازان [ارتش اسرائیل]، سربازان اخلاقیترین ارتش جهان، توهین کرده است.»
اسموتریچ، وزیر دارایی، در پاسخ به نگرانیهای نسبتاً ملایم برلین در مورد سیاست اسرائیل در قبال کرانه باختری اشغالی، حتی فراتر رفت.
اسموتریچ در شبکههای اجتماعی نوشت: «روزهایی که آلمانیها به یهودیان دیکته میکردند کجا زندگی کنند، به پایان رسیده و باز نخواهد گشت.» او افزود: «شما ما را دوباره به گتوها نخواهید راند، به خصوص در سرزمین خودمان.»
او اضافه کرد: «بازگشت ما به سرزمین اسرائیل – میهن کتاب مقدس و تاریخی ما – پاسخ به هر کسی است که تلاش کرد یا میکند ما را نابود کند، و ما حتی برای یک لحظه هم از آن عذرخواهی نمیکنیم.»
مکبرگ در مورد چگونگی تأثیر انتقادات بر رهبری سیاسی اسرائیل و حامیانشان گفت: «فکر نمیکنم هیچ شانسی برای خودبازبینی یا حسابرسی داخلی وجود داشته باشد.» او افزود: «این حس وجود دارد که اگر آنها ما را دوست ندارند، پس ما حتماً کار درستی انجام میدهیم.»
#اسرائیل #اروپا #نتانیاهو #فلسطین #غزه #جنایات_جنگی #کرانه_باختری #سیاست_خارجی #حقوق_بشر #انزوای_بینالمللی
Leave a Reply