“به من گفتند او مرده است”: فرزندان متولد شده نزدیک پایگاه ارتش بریتانیا حقیقت را درباره پدران سرباز خود می‌آموزند

«ادوارد»، پسر نه‌ساله کنیایی، همیشه می‌دانست که پدرش برای ارتش بریتانیا کار می‌کرد. رنگ پوست این پسر، روشن‌تر از همسالانش، سال‌ها باعث آزار و اذیت او شده است. پدرش قبل از تولد ادوارد (نام واقعی او نیست) ناپدید شد و مادرش را در فقر شدید و طرد شده توسط برخی از اعضای خانواده‌اش رها کرد.

اکنون این مرد که به عنوان پیمانکار در پایگاه ارتش بریتانیا در کنیا کار می‌کرد و ۱۹ نفر دیگر که به عنوان سرباز در آنجا خدمت می‌کردند، از طریق یک فرآیند پیشگامانه DNA و حقوقی به عنوان پدران فرزندان متولد شده در نزدیکی این پایگاه شناسایی شده‌اند.

تحقیقات بی‌بی‌سی ورلد سرویس نشان می‌دهد که تاکنون در ۱۲ مورد از این پرونده‌ها، پدری به طور قانونی توسط عالی‌ترین قاضی دادگاه خانواده بریتانیا تأیید شده است. این فرآیند به کودکانی که نمی‌دانستند پدرانشان کجا هستند یا حتی در برخی موارد چه کسی هستند – یا به آنها گفته شده بود که پدرانشان مرده‌اند – پاسخ می‌دهد. همه آنها به دنبال پاسخ‌هایی درباره میراث خود بوده‌اند و با مشکلات مالی مواجه شده‌اند. بیشتر ۱۲ مورد تأیید شده اکنون واجد شرایط ثبت نام برای شهروندی بریتانیا هستند. افراد زیر ۱۸ سال یا در حال تحصیلات عالی نیز واجد شرایط دریافت حمایت مالی از فرزند خواهند بود.

جیمز نتو، وکیل بریتانیایی، و کلوین کوبای، وکیل کنیایی که در کنیا موکل پیدا می‌کند، می‌گویند نزدیک به ۱۰۰ مورد مستند از فرزندان متولد شده در نزدیکی واحد آموزش ارتش بریتانیا در کنیا (باتوک) از سربازان بریتانیایی وجود دارد. نتو معتقد است که تعداد واقعی می‌تواند بسیار بیشتر باشد.

باتوک که در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد و سالانه بیش از ۵۰۰۰ پرسنل بریتانیایی از آن عبور می‌کنند، طی دهه‌ها حضور خود در نانیوکی، شهری بازارچه‌ای در ۱۸۵ کیلومتری شمال نایروبی، جنجال‌های قابل توجهی را به خود جلب کرده است. یک تحقیق پارلمانی دو ساله کنیایی که دسامبر گذشته منتشر شد، سربازان بریتانیایی را به فعالیت در “فرهنگ مصونیت از مجازات” در این پایگاه متهم کرد که منجر به سوءاستفاده جنسی، دو اتهام قتل، نقض حقوق، تخریب محیط زیست و رها کردن و بی‌توجهی به کودکان محلی شده است.

وزارت دفاع بریتانیا در پاسخ اعلام کرد که “از این مسائل و چالش‌هایی که در رابطه با حضور دفاعی بریتانیا در کنیا به وجود آمده است، عمیقاً متأسف است… ما به اقدامات خود در هر کجا که ممکن باشد برای رسیدگی به آنها ادامه می‌دهیم.”

جیمز نتو اولین بار در سال ۲۰۲۴ از موضوع کودکانی که به دنبال پدرانشان در نانیوکی بودند، مطلع شد. او با پروفسور برجسته ژنتیک، دنیس سایندکام کورت، همکاری کرد و آنها “با چمدانی پر از کیت‌های DNA” به کنیا رسیدند. آنها سپس نمونه‌های DNA جمع‌آوری شده را با پروفایل‌های ژنتیکی موجود در پایگاه‌های داده تجاری شجره‌نامه مقایسه کردند تا پدران غایب نظامی بریتانیایی موکلان خود را که از سه تا ۷۰ سال سن داشتند، پیدا کنند.

نتو می‌گوید: “هیچ کاری مانند این قبلاً انجام نشده بود، جایی که آزمایش DNA در چنین مقیاسی در دادگاه‌های بریتانیا انجام شود.” او و تیمش مجموعه عظیمی از اطلاعات ژنتیکی برای مقایسه نمونه‌های خود دارند. تا سال گذشته، تقریباً ۳۰ میلیون پروفایل در Ancestry.com، بزرگترین وب‌سایت تجاری DNA که سایندکام کورت به آن پیوست و از آن به عنوان منبع اصلی خود استفاده کرد، در دسترس بود. نتو می‌گوید آنها نمی‌دانستند چند سرنخ به دست خواهند آورد و از نتایج خوب شگفت‌زده شدند. “ما اعضای خانواده کاملاً دور، اعضای خانواده نسبتاً نزدیک، و حتی به هدف اصلی، یعنی نام‌گذاری و شناسایی پدران، رسیدیم.”

این پیشرفت به طور بالقوه زندگی ادوارد و مادرش نسیبو را تغییر می‌دهد، زیرا او اکنون مستحق حمایت مالی از پدرش خواهد بود. نسیبو درباره ارتش بریتانیا می‌گوید: “من فکر می‌کردم آنها آقایان محترمی هستند.” او باور داشت که پدر ادوارد واقعاً او را دوست داشته و به او اهمیت می‌داد. ما نامه‌ای را دیده‌ایم که مادر سرباز قبل از بارداری نسیبو به او نوشته و از او به خاطر خوشحال کردن پسرش تشکر کرده است. و نسیبو می‌گوید وقتی به او گفت که باردار است، به نظر خوشحال آمد. او اصرار کرد که اگر پسر بود، نام کودک را به نام برادرش بگذارد و با یک حلقه نامزدی از سفر به بریتانیا بازگشت. اما نسیبو می‌گوید وقتی چهار ماهه باردار بود، او به او گفت که باید برای یک وضعیت اضطراری به بریتانیا بازگردد و تمام ارتباطات را قطع کرد. نسیبو می‌گوید که توسط برخی از بستگانش مجبور شد خانه خانوادگی را ترک کند و پسرش در مدرسه به دلیل پوست روشن‌ترش مورد آزار و اذیت قرار گرفت. او به ما گفت: “آنها او را ‘استعمارگر بریتانیایی’ صدا می‌کنند.” بریتانیا از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۶۳ بر کنیا حکومت می‌کرد.

نتو توانست پدر ادوارد را پس از آنکه دادگاه به وزارت دفاع، وزارت کار و بازنشستگی و اداره درآمد و گمرک HM دستور داد تا نام و آدرس مرد را به اشتراک بگذارند، پیدا کند. این مرد از نتو خواسته است که جزئیات تماس او را با نسیبو یا پسرشان به اشتراک نگذارد، اما وکیل اکنون در حال آغاز مراحل دادگاه برای مجبور کردن او به پرداخت نفقه فرزند است.

یون، دختر ۱۸ ساله کنیایی دیگر، حتی کمتر از ادوارد درباره پدرش می‌دانست. به او گفته شده بود که پدرش در ارتش بریتانیا خدمت می‌کرد اما نامی از او نداشت و با این باور بزرگ شد که او مرده است. مادرش وقتی نوزاد بود درگذشت و سربازان در باتوک ظاهراً به پدربزرگ و مادربزرگش گفته بودند که پدرش فوت کرده است. این پروژه حقوقی – از طریق تطابق با پسرعموی مادر مرد، که DNA او در Ancestry.com بارگذاری شده بود – فاش کرد که در واقع پدرش زنده است و در بریتانیا زندگی می‌کند. پس از نقض پنج دستور دادگاه، او سرانجام در روز رسیدگی به پرونده‌اش حاضر شد. او درخواست آزمایش DNA برای تأیید پدری خود را کرد که نتیجه آن، یک هفته بعد، نشان داد که او پدر یون است. او در حال حاضر تمایلی به تماس با یون ندارد. اما پسرعموی مادرش می‌گوید مشتاق دیدار با یون است.

همه پدران شناسایی شده تمایلی به مشارکت نداشته‌اند. فیل، یک سرباز سابق بریتانیایی که در سال ۲۰۰۴ در نانیوکی مستقر بود، می‌گوید از آشنایی با دختر ۲۰ ساله‌اش، کتی، لذت می‌برد. او قبلاً به مادر کتی، مگی، پیشنهاد ازدواج داده بود و در چند ماه اول زندگی نوزادشان زمان زیادی را با دخترش گذرانده بود. اما وقتی به مأموریت دیگری منتقل شد، می‌گوید تلفنش دزدیده شد و اطلاعات تماس آنها را از دست داد. مگی احساس می‌کرد راحت‌تر است که به کتی بگوید پدرش مرده است. اما با بزرگتر شدن، کتی متوجه شد که او زنده است و سعی کرد در فیس‌بوک به او پیام دهد، اما او می‌گوید حساب‌های او را مسدود کرده و آنها را نشناخته است. در آن زمان، او می‌گوید، ارتش را ترک کرده بود و برای مدتی بی‌خانمان بود و با سلامت روان خود دست و پنجه نرم می‌کرد. او می‌گوید: “انتقال به زندگی غیرنظامی آسان نبود.” کتی نیز در آن زمان با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کرد که به تلاش برای خودکشی منجر شد.

“در دوران رشد، احساس می‌کردم واقعاً به یک پدر نیاز دارم زیرا برخی چیزها را مادرم به دلیل نژاد و همه اینها نمی‌توانست درک کند. این باعث شد احساس تنهایی زیادی کنم. بخشی از وجود شما وجود دارد که شما درباره آن نمی‌دانید. مثل اینکه کاملاً برای شما یک راز است.” با تأیید پدری او در دادگاه‌های بریتانیا، فیل می‌گوید از اینکه پیدا شده، خوشحال است و آن را “یک غافلگیری بسیار خوشحال‌کننده” توصیف می‌کند. او می‌گوید با کتی در تماس است و قبلاً به او و مگی حمایت مالی ارائه کرده است. “من به کتی گفتم… مهم نیست چه کاری انجام دهم، هرگز نمی‌توانم زمان از دست رفته با او را جبران کنم. اما تنها کاری که می‌توانم انجام دهم این است که بهترین تلاشم را بکنم.” کتی اکنون امیدوار است به بریتانیا سفر کند. نتو می‌گوید، تا جایی که او می‌داند، فیل تنها پدر از موکلانش است که تاکنون برای فرزندانش پول می‌فرستد.

ما از کلوین کوبای، وکیل محلی کنیایی که یک موسسه خیریه به نام Connecting Roots Kenya را برای کمک مالی به فرزندان سربازان بریتانیایی تأسیس کرده است، پرسیدیم که آیا او معتقد است با توجه به تعداد نوزادان متولد شده خارج از ازدواج، باید ممنوعیت کلی برای چنین روابطی وجود داشته باشد. او قاطعانه مخالفت کرد. “این [اقدام] ماهیت بسیار نژادپرستانه‌ای خواهد داشت زیرا شما از سربازان عمدتاً سفیدپوست می‌خواهید از زنان سیاه‌پوست دوری کنند [فقط] به این دلیل که ممکن است برای آنها مشکل ایجاد کنند. تنها… راه‌حل ممکن… [این است که] اطمینان حاصل شود که این مردان وقتی در طول مدت آموزش خود در کنیا صاحب فرزند می‌شوند، پاسخگو باشند.” نتو و کوبای می‌گویند کارشان ادامه دارد و پرونده‌های بیشتری قرار است در ماه‌های آینده به دادگاه عالی ارائه شود.

وزارت دفاع (MoD) قبل از انتشار گزارش ما به ما گفت: “در جایی که اتهام جنایی فعالیت غیرقانونی علیه پرسنل خدماتی بریتانیا وجود نداشته باشد و نگرانی‌های خاصی توسط پلیس محلی مطرح نشده باشد، وزارت دفاع بریتانیا تحقیق نخواهد کرد. برخی از ادعاهای پدری ممکن است مربوط به روابط رضایتمندانه باشد که خلاف سیاست وزارت دفاع بریتانیا نیست.” بریگادیر سایمون ریدگوی، فرمانده گروه آموزش جمعی که آموزش ارتش بریتانیا را ارائه می‌دهد، افزود که افراد متأثر از مسائل پدری باید با خدمات ملی کودکان کنیا درگیر شوند. “آنها سپس با بریتانیا درگیر می‌شوند و ما سپس هر گونه پشتیبانی را از نظر پاسخگویی به سؤالات و رسیدگی به این اتهامات ارائه می‌دهیم.”

از زمان انتشار گزارش ما، وزارت دفاع این بیانیه اضافی را صادر کرد که می‌گوید “عمیقاً نگران اتهامات مربوط به کودکانی است که بدون حمایت مناسب رها شده‌اند.” این بیانیه افزود: “انتظار می‌رود هر پرسنل خدماتی که در مسئولیت‌های خود کوتاهی کرده‌اند، مسئولیت اقدامات خود را بر عهده بگیرند. استثمار جنسی یا رها کردن تعهدات والدین غیرقابل قبول است.” تحقیق پارلمانی دسامبر کنیا از دولت نایروبی خواست تا سازوکارهای جدیدی را برای “پاسخگو کردن سربازان باتوک در قبال حمایت از فرزندان متولد شده از روابط رضایتمندانه، از جمله آزمایش DNA و حمایت روانی-اجتماعی برای فرزندان سربازان باتوک” ایجاد کند.

#سربازان_بریتانیایی #کنیا #پدری #آزمایش_DNA #حقوق_کودکان #شهروندی_بریتانیا #وزارت_دفاع #نانیوکی #حمایت_مالی #عدالت_اجتماعی