دولت به طور همزمان با پیامدهای اقتصادی جنگ در ایران روبرو است، همانطور که صندوق بینالمللی پول به وضوح آن را بیان کرده است. همچنین استدلالها از سوی برخی، از جمله لرد رابرتسون، دبیرکل سابق ناتو، مبنی بر اینکه این جنگ شاهدی بر لزوم افزایش سریعتر و بیشتر هزینههای دفاعی است، شدت گرفته است.
مسئله این است که افزایش هزینهها برای دفاع در شرایطی که اقتصاد همچنان در تقلا است – همانطور که سالهاست چنین بوده – دشوارتر میشود.
نارضایتی وزیر خزانهداری در مصاحبهای با روزنامه میرور کاملاً مشهود است.
راشل ریوز گفت: “این جنگی نبود که ما آغاز کردیم. این جنگی نبود که ما میخواستیم. من بسیار ناامید و خشمگین هستم که ایالات متحده بدون یک برنامه خروج روشن، بدون ایده واضحی از آنچه در تلاش برای دستیابی به آن بودند، وارد این جنگ شد.”
جای تعجب نیست که او عصبانی است. ریوز پیش از این نیز با چالشهای بزرگی روبرو بود و اکنون این وضعیت جدید اضافه شده است. و درست در زمانی که او و دیگر وزرای ارشد، از نخستوزیر سر کییر استارمر گرفته تا پایینتر، به آرامی شروع به مطرح کردن این موضوع کرده بودند که اوضاع به تدریج در حال بهبود است.
در آغاز سال، نخستوزیر گفته بود “ما در حال عبور از یک پیچ هستیم”. وزیران به طور خصوصی و عمومی به حداقل برخی شاخصهای اقتصادی اشاره میکردند که امیدوارکنندهتر به نظر میرسیدند.
سپس موشکها و جتهای جنگنده به آسمان برخاستند و همه چیز تغییر کرد.
این بدان معناست که حلقه باطل تنگتر و تاریکتر میشود. اقتصادی که در رکود است، به یک رایدهنده بیحال، بیقرار و شاید بدخلق منجر میشود. اقتصاد ضعیف، مصالحهها و انتخابها در مورد هزینههای عمومی را دشوارتر میکند. و جنگها – علاوه بر ایران، اوکراین نیز هست – باعث شد لرد رابرتسون به وزیر خزانهداری حمله کند و “کارشناسان غیرنظامی در وزارت خزانهداری” را، به قول خودش، به “خرابکاری” متهم کند.
اما وظیفه وزارت خزانهداری نظارت دقیق بر هزینههای عمومی است و نیازی نیست با افراد زیادی در وستمینستر صحبت کنید تا اتهامات مربوط به هدر رفت منابع توسط وزارت دفاع در طول سالیان متمادی مطرح شود.
لرد رابرتسون همچنین با این ادعا که “واقعیت سرد دنیای خطرناک امروز این است که ما نمیتوانیم بریتانیا را با بودجه رفاهی همیشه در حال گسترش خود دفاع کنیم”، به نقطه ضعف حزب کارگر ضربه زد.
تابستان گذشته، نخستوزیر در نبردی با نمایندگان حزب خود برای کاهش سرعت افزایش لایحه مزایا شکست خورد. صحبتهایی از سوی افراد در دولت وجود دارد که آنها به مرور زمان، تلاش دیگری برای تغییر سیستم خواهند کرد. اما این کار از نظر سیاسی بسیار دشوار است، به ویژه برای حزب کارگر.
برنامه سرمایهگذاری دفاعی که مدتهاست وعده داده شده و قرار است نحوه تامین مالی نیازهای وزارت دفاع را مشخص کند، پاییز سال گذشته موعد مقررش بود.
از آن زمان زمستان آمد و رفت و ساعتها دوباره تغییر کردند، اما هنوز هیچ نشانهای از آن نیست.
شاید با توجه به تمام فشارهای سیاسی، مالی و بینالمللی که دولت در تلاش برای جذب آنهاست، جای تعجب نباشد.
زمانی که این طرح بالاخره به مرحله اجرا برسد، بحثها گستردهتر خواهد شد. این دولت و جانشینانش، و جامعه به طور کلی، چگونه با انتخابهایی که یک رویکرد دفاعی قویتر طلب میکند، روبرو خواهند شد؟
آیا بودجههای بهداشت، مزایا و دفاع میتوانند همزمان افزایش یابند، در حالی که بار مالیاتی، یعنی نسبت درآمد کشور که به دولت میرسد، تا سال ۲۰۳۱ به بالاترین حد تاریخی ۳۸ درصد خواهد رسید؟ چه چیزی میتواند فدا شود و چه زمانی؟
اینها سوالاتی خواهند بود که در سالها و شاید دهههای آینده تکرار خواهند شد.
#جنگ_ایران #اقتصاد_بریتانیا #هزینه_دفاعی #سیاست_خارجی #بودجه_دولت #چالشهای_اقتصادی #سیاست_داخلی #کی_یر_استارمر #راشل_ریوز #حزب_کارگر
کریس میسون: جنگ ایران به معنای تنگتر و تاریکتر شدن حلقههای باطل دولت است
Leave a Reply