برای کشورهای خلیج، ابهام هرمز بر آتش‌بس آمریکا و ایران سایه می‌افکند

منطقه خلیج سه‌شنبه شب پس از توافق ایران و ایالات متحده بر سر آتش‌بسی دو هفته‌ای، که به بیش از یک ماه حملات فزاینده خشونت‌آمیز و لفاظی‌های تحریک‌آمیز پایان داد، نفس راحتی کشید.
ساعاتی پیش از آن، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تهدید کرده بود که یک «تمدن کامل» را نابود خواهد کرد و تهران نیز نسبت به حملات بیشتر در سراسر خلیج و فراتر از آن هشدار داده بود.
اما ۹۰ دقیقه پیش از پایان مهلتی که ترامپ برای ایران تعیین کرده بود تا تنگه هرمز را به طور کامل بازگشایی کند یا «به عصر حجر بازگردانده شود»، رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد که با توقف حملات برای دو هفته موافقت کرده است. این توافق به شرط از سرگیری ترانزیت دریایی در این آبراه حیاتی بود، جایی که ۲۰ درصد از نفت و گاز طبیعی مایع جهان به طور معمول از آنجا حمل می‌شود. ایران در واکنش به حملات مشترک آمریکا و اسرائیل از ۲۸ فوریه، ترافیک این گلوگاه را تقریباً متوقف کرده بود.
در پیامی جداگانه، ترامپ طرح ۱۰ ماده‌ای ارائه شده توسط ایران را «مبنایی عملی برای مذاکره» توصیف کرد. به گزارش رسانه‌های دولتی ایران، یکی از بندهای ایران این است که تهران کنترل تنگه هرمز را ادامه دهد. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، گفت که عبور و مرور در طول این دو هفته تنها «با هماهنگی» ارتش ایران امکان‌پذیر خواهد بود.
در حالی که قرار است مذاکرات آخر هفته در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان، آغاز شود، کارشناسان می‌گویند کشورهای خلیج همچنان نگرانند که آمریکا، که به شدت به دنبال خروج از این وضعیت است، ممکن است با شرایطی موافقت کند که به ایران مقداری کنترل بر تنگه هرمز بدهد.
هشام الغنام، پژوهشگر مستقر در عربستان سعودی در مرکز کارنگی خاورمیانه مالکوم اچ. کر، گفت: «نگرانی آرام اما ملموسی وجود دارد که رئیس‌جمهور ترامپ، مشتاق برای یک پیروزی سیاسی سریع، ممکن است نفوذ ایران بر تنگه را در ازای یک آتش‌بس شکننده تحمل کند و ظاهر را بر واقعیت‌های خلیج ترجیح دهد.»
در مجموعه‌ای از بیانیه‌ها، شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) پس از مواجهه با حملات تقریباً روزانه موشکی و پهپادی ایران، زنگ خطر را به صدا درآوردند. آنها با عباراتی متفاوت، همگی از آتش‌بس استقبال کردند اما تاکید داشتند که تنگه هرمز باید بازگشایی شود و هرگونه توافقی باید به یک ترتیب دائمی و بلندمدت منجر شود.
الغنام گفت: «سناریوی جایگزین – که در آن رهبری ایران تضعیف شده اما سرسخت و دست‌نخورده، در مورد تنگه تصمیم‌گیری کند – یک کابوس برای کشورهای غنی از انرژی خلیج خواهد بود و آنها را تحت تهدید دائمی اختلال و باج‌گیری اقتصادی قرار خواهد داد.»
وی افزود: «این وضعیت احتمال جنگ در آینده را با گذشت زمان افزایش می‌دهد، در حالی که شورای همکاری خلیج فارس را مجبور می‌کند تا به طور نامحدود تحت فشار استراتژیک ایران زندگی کند. همین تنش معلق است که آن را بسیار غیرقابل قبول می‌کند.»
در اظهاراتی که اوایل چهارشنبه بسیاری را شوکه کرد، ترامپ گفت که یک سرمایه‌گذاری مشترک آمریکا و ایران می‌تواند برای ایجاد عوارض در تنگه هرمز تشکیل شود. او گفت: «این راهی برای تامین امنیت آن است – همچنین تامین امنیت آن در برابر بسیاری از افراد دیگر.» کاخ سفید بعداً اعلام کرد که رئیس‌جمهور آمریکا این ایده را در نظر گرفته است اما افزود که اولویت کوتاه‌مدت او «بازگشایی تنگه بدون هیچ محدودیتی، چه به شکل عوارض و چه به شکل دیگر» است.
سناریوی بد دیگر برای کشورهای خلیج، پایان دادن به جنگ در حالی است که ایران همچنان قادر به حمله به میل خود باشد.
با وجود لاف‌زنی‌های آمریکا در مورد پیروزی نظامی و ادعاهایی مبنی بر نابودی ۹۰ درصد از توان آتش ایران، نیروهای تضعیف‌شده ایران توانستند حملات دقیقی را به هر آنچه می‌خواستند و هر زمان که می‌خواستند – از جمله زیرساخت‌های حیاتی انرژی – انجام دهند. چهارشنبه پس از اعلام آتش‌بس، ده‌ها موشک و پهپاد ایرانی به سمت امارات متحده عربی، کویت، قطر و عربستان سعودی پرتاب شد.
از آغاز جنگ، کشورهای شورای همکاری خلیج فارس از ورود به درگیری خودداری کرده و موضع دفاعی در برابر حملات ایران به سمت خود حفظ کرده‌اند. اما بحرین و امارات متحده عربی از جمله کشورهایی هستند که به طور فزاینده‌ای لفاظی‌های تندتری را در پیش گرفته‌اند، از جمله هشدارهایی مبنی بر اینکه صبر «نامحدود» نیست.
نگرانی‌ها در سراسر خلیج نیز در مورد نفوذ آینده ایران بر تنگه هرمز وجود دارد.
قطعنامه‌ای به حمایت بحرین در شورای امنیت سازمان ملل متحد سه‌شنبه خواستار آن شد که به کشورها اجازه داده شود از ماموریت‌های دفاعی برای باز نگه داشتن این گلوگاه دریایی استفاده کنند. این پیشنهاد توسط قطر، امارات متحده عربی، عربستان سعودی، کویت و اردن حمایت شد. روسیه و چین این قطعنامه را وتو کردند.
محمد ابوشهاب، نماینده دائم امارات متحده عربی در سازمان ملل گفت: «هیچ کشوری نباید قدرت بستن شریان‌های تجارت جهانی را داشته باشد. شورای امنیت مسئولیت داشت که اقدام کند و شکست خورد. تنگه هرمز نمی‌تواند به ابزار چانه‌زنی برای ایران تبدیل شود، و نه اهرمی در سیاست‌های گسترده‌تر جهانی.»
تشدید بیشتر تنش‌ها می‌تواند پیامدهای ویرانگری برای اقتصاد کشورهای شورای همکاری خلیج فارس داشته باشد و دهه‌ها تلاش برای تبدیل منطقه به قطبی امن برای امور مالی، گردشگری و فرهنگ را از بین ببرد – تلاش‌هایی که پیش از این نیز توسط جنگ آسیب دیده بود. تحلیلگران می‌گویند این یکی از دلایلی بود که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس دیپلماسی را در آستانه درگیری افزایش دادند.
اما مقامات در سراسر منطقه بارها هشدار داده‌اند که ایران نباید عدم اقدام آنها را نشانه ضعف تلقی کند. و اگر تهران و واشنگتن نتوانند راه حلی پیدا کنند که شامل بازگشت به ناوبری آزاد در خلیج باشد، محاسبات می‌تواند تغییر کند.
حمد الثنیان، تحلیلگر سیاسی و استاد دانشگاه کویت گفت: «اگر ایران به مسیر تجاوز ادامه دهد، کشورهای خلیج از هیچ تلاشی فروگذار نخواهند کرد.» وی افزود: «کشورهای خلیج انتظار دارند منافعشان در هر توافقی با ایران نمایندگی شده و لحاظ شود.»
حتی اگر نگرانی‌های شورای همکاری خلیج فارس نیز در نظر گرفته شود، هیچ تضمینی وجود ندارد که ایران و آمریکا در مذاکرات آتی بر سر آتش‌بسی دائمی به توافق برسند.
در حالی که سرنوشت تنگه هرمز توجه جهانی را به خود جلب کرده است، یکی از توجیهات ترامپ برای حمله به ایران، خلاص شدن از برنامه هسته‌ای ایران بود. در آخرین دور مذاکرات، ایران آمادگی خود را برای بحث در مورد محدودیت‌های آن نشان داد اما همیشه برچیدن کامل آن را، همانطور که ترامپ می‌خواست، رد کرد.
این نقطه اختلاف همچنان پابرجاست. کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، گفت: «خطوط قرمز رئیس‌جمهور، یعنی پایان غنی‌سازی ایران در ایران، تغییری نکرده است.»
#تنگه_هرمز #آتش_بس_ایران_آمریکا #خلیج_فارس #امنیت_انرژی #سیاست_خاورمیانه #توافق_هرمز #دیپلماسی #ترامپ #ایران #کشورهای_خلیج

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *