سرینگار، کشمیر تحت کنترل هند — گوشوارههای طلا هدیه تولد پدرش بود، تنها چند ماه پیش. اما در ۲۱ مارس، همزمان با عید فطر در جنوب آسیا، مسرت مختار آنها را به یک کمپین جمعآوری کمک برای کمک به غیرنظامیان در ایران که در تلاش برای بقا در بحبوحه جنگ آمریکا و اسرائیل علیه این کشور هستند، اهدا کرد.
او یکی از بسیاری از مردم کشمیر تحت کنترل هند بود که در این روز فرخنده، آداب و رسوم و جشنهای خود را کنار گذاشتند تا برای مردمی که بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر (۱۰۰۰ مایل) دورتر زندگی میکنند، پول نقد، لوازم خانگی و داراییهای شخصی اهدا کنند.
پیوندهای عمیق و کمکهای بیدریغ
پسرعموهای او نیز به دنبالش آمدند و هر کدام اقلامی با ارزش شخصی آوردند. خانوادهها ظروف مسی، دام، دوچرخه و بخشی از پسانداز خود را اهدا کردند. کودکان قلکهای خود را شکستند و پساندازی را که طی چندین سال با دقت جمعآوری کرده بودند، به اشتراک گذاشتند. مغازهداران و بازرگانان نیز بخشی از درآمد خود را اهدا کردند.
مختار، زن ۵۵ سالهای از بودگام در بخش مرکزی کشمیر تحت کنترل هند، پیش از اشاره به نامی که این منطقه از لحاظ تاریخی به آن شناخته شده است، گفت: «ما آنچه را که دوست داریم، میدهیم. این ما را به آنها نزدیکتر میکند. این کاری است که ایران کوچک برای همنام خود انجام میدهد. این پیوند در طول زمان و در میان درگیریها پایدار است.»
این پیوند، که ریشه در بیش از شش قرن ارتباط تاریخی دارد، در طول جنگ حضوری آشکارتر یافته است – به گونهای که مورد تقدیر مقامات ایرانی قرار گرفته و در عین حال نگرانیهایی را در مورد برخی روشهای جمعآوری کمک از سوی مقامات هندی برانگیخته است.
ثروت یک دختر برای دختر دیگر
در زادیبال، منطقهای شیعهنشین در سرینگار – بزرگترین شهر کشمیر تحت کنترل هند – طاهره جان ۷۳ ساله، همسایگانش را تماشا میکرد که قابلمههای مسی اهدا میکردند.
جان گفت: «کشمیریها به طور سنتی این ظروف را برای عروسی دخترانشان جمعآوری میکنند. ما تصمیم گرفتیم آنها را به دخترانی بدهیم که مادران و خواهران خود را در حملات از دست دادهاند.»
صداقت علی میر، راننده مینیکامیون ۲۴ ساله، یکی از دو وسیله نقلیهای را که برای امرار معاش خود استفاده میکند، اهدا کرد. سایر اهداکنندگان دوچرخه، اسکوتر و سایر اقلام ضروری را پیشنهاد کردند. کودکان، از جمله زینب جان نه ساله، قلکهای خود را تحویل دادند.
البته، این که شیعیان بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از جمعیت کشمیر تحت کنترل هند را تشکیل میدهند، عاملی است که چرا جنگ در ایران تا این حد عمیقاً در منطقه طنینانداز میشود. اما کمکهای مالی برای ایران بسیار فراتر از شیعیان گسترش یافته است. چندین خانواده سنی، وعدههای غذایی عید سادهتری را برگزار کردند و منابع خانگی خود را به سمت کمک به ایران هدایت کردند. برخی از مغازهداران زودتر تعطیل کردند، در حالی که خانوادهها برنامههای روزانه خود را برای کمک تنظیم کردند.
شخصیتهای سیاسی و مذهبی نیز شرکت کردند. آقا سید منتظر مهدی، نماینده بودگام، حقوق یک ماه خود را به تلاشهای امدادی اهدا کرد. عمران رضا انصاری، یک عالم شیعه و رهبر حزب کنفرانس مردم، به مشارکت عمومی در سراسر جوامع اشاره کرد.
کمپینهای مشابهی برای حمایت از ایرانیان از پاکستان، عراق و سایر کشورها نیز گزارش شده است.
اما در قلب این موج حمایت از ایران در کشمیر تحت کنترل هند – که پس از تحولات اخیر در ایران نیز شاهد تجمعات گستردهای بود – پیوندهای فرهنگی نادری قرار دارد که کشمیر و آنچه در آن زمان ایران (پرشیا) نامیده میشد، قرنهاست به اشتراک گذاشتهاند.
«ایران صغیر»
عالم صوفی، میر سید علی همدانی، در قرن چهاردهم از همدان ایران به کشمیر آمد و آداب مذهبی، اشکال هنری و سنتهای ادبی فارسی را معرفی کرد. تأثیرات معماری فارسی در مساجد تاریخی دیده میشود و زبان فارسی ادبیات محلی را شکل داده است.
ارشاد احمد، پژوهشگر مطالعات آسیای مرکزی، گفت که کمپینهای اهدای کمک بر این ذخیره تاریخی تکیه دارند، با نمازها، آیینها و اشکال هنری که بازتاب پیوندهای دیرینه هستند. کشمیر از لحاظ تاریخی به عنوان ایران صغیر یا «ایران کوچک» شناخته شده است.
کارشناسان میگویند که این کمکها معنای شخصی و فرهنگی فراتر از ارزش مالی دارند. سکینه حسن، مدرس اقدامات بشردوستانه در دهلی نو، گفت: «مردم نه تنها از اشیاء خود جدا میشوند؛ آنها تداوم عاطفی را به اشتراک میگذارند.»
میلیونها دلار کمک
میزان کمکهای مالی از کشمیر قابل توجه است. برآوردهای مقامات محلی ارزش کمکها را تا شش میلیارد روپیه (۶۴ میلیون دلار) شامل پول نقد، طلا، جواهرات، لوازم خانگی، دام و وسایل نقلیه تخمین میزنند.
نقاط جمعآوری در سرینگار، بودگام، بارامولا – یکی دیگر از شهرهای بزرگ – و مناطق شمالی منطقه توسط داوطلبان برای ثبت کمکها اداره میشدند.
کمکهای کوچک، از جمله سکه، قلک و ظروف، بخش بزرگی از کل کمکها را از نظر حجم تشکیل میدهند. سید آصفی، داوطلب مسئول جمعآوری کمکها در مرکز سرینگار، گفت که حتی افراد با امکانات محدود نیز هر آنچه را که میتوانستند، میآوردند.
کیتهای پزشکی توسط پزشکان محلی مونتاژ شد و کمپینهای تأمین نیازها توسط دانشجویان و مؤسسات آموزشی بر اساس نیازهای ارزیابی شده در ایران سازماندهی شد.
سفارت ایران در دهلی نو در پستی در پلتفرم X از این کمکها قدردانی کرد: «ما صمیمانه از مردم مهربان کشمیر برای ایستادگی در کنار مردم ایران از طریق حمایت بشردوستانه و همبستگی قلبیشان تشکر میکنیم؛ این مهربانی پایدار است.» ویدیویی که توسط سفارت به اشتراک گذاشته شد، زنی بیوه را نشان میداد که طلایی را که به عنوان یادگار همسرش که ۲۸ سال پیش درگذشته بود، نگه داشته بود، اهدا میکرد.
این پست متعاقباً توسط سفارت حذف شد، اگرچه این هیئت دیپلماتیک بعداً دوباره پستی منتشر کرد و از مردم هند و کشمیر تشکر کرد.
سفارت افزود که کمکهای کشمیر بخش قابل توجهی از کمکهای هند را تشکیل میدهد، با منابع محلی که سهم این دره را بیش از ۴۰ درصد از کل تخمین میزنند.
نگرانیهای امنیتی
اما در حالی که اکثر کمکها به اهداف بشردوستانه هدایت میشوند، مقامات هندی نگرانیهایی را در مورد سوءاستفاده احتمالی مطرح کردهاند. پلیس جامو و کشمیر و آژانس تحقیقات دولتی (SIA) گفتهاند که برخی از وجوه جمعآوری شده از طریق کمپینهای خانه به خانه توسط افراد تأیید نشده ممکن است به شبکههای محلی جداییطلبان و گروههای مسلح منحرف شود.
یک مقام ارشد که نخواست نامش فاش شود، گفت: «افرادی که پول را مستقیماً به سفارت ایران واریز میکنند، نباید نگران باشند. جمعآوریها توسط واسطهها بدون نظارت شفاف ممکن است به گیرندگان مورد نظر نرسد.»
مقامات همچنین از داوطلبان خواستهاند تا سوابق را برای اطمینان از رعایت مقررات جمعآوری کمک مالی نگهداری کنند.
مقامات هندی میگویند که دلیلی برای این نگرانی وجود دارد.
آنها به نمونه سال ۲۰۲۳ اشاره میکنند، جایی که وجوه جمعآوری شده در جنوب کشمیر – ظاهراً برای اهداف بشردوستانه – به طور ادعایی به جای آن به گروههای شورشی سرازیر شده بود. سازماندهندگان کمپینهای کشمیر برای ایران تأکید میکنند که تمام تلاشها بشردوستانه است.
#کشمیر #ایران_صغیر #همبستگی_کشمیر_ایران #کمک_بشردوستانه #روابط_تاریخی #شیعیان_کشمیر #اهدای_طلا #قلک_شکسته #فرهنگ_مشترک #همدلی_جهانی
Leave a Reply