امارات متحده عربی خروج خود را از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و چارچوب گستردهتر اوپک پلاس اعلام کرده است. این اقدام، یکی از ستونهای اصلی تأثیرگذارترین گروههای فعال در حوزه انرژی جهان را تضعیف میکند.
این کشور حاشیه خلیج فارس، با ظرفیت تولید تقریبی ۴.۸ میلیون بشکه در روز و پتانسیل قابل توجه برای افزایش تولید، روز سهشنبه اعلام کرد که برای تمرکز بر «منافع ملی» خود از این سازمان خارج میشود. این اقدام در حالی صورت میگیرد که تنشهای منطقهای و بینالمللی، شوکهای تاریخی به بازار انرژی وارد کرده است.
تاریخچه و نقش اوپک در اقتصاد جهانی
سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) یک سازمان دائمی و بیندولتی است که مقر آن در وین، اتریش قرار دارد. هدف اصلی این سازمان، هماهنگی و یکپارچهسازی سیاستهای نفتی در میان کشورهای عضو است.
اوپک در ابتدا در سپتامبر ۱۹۶۰ در کنفرانس بغداد توسط پنج کشور بنیانگذار تولیدکننده نفت – ایران، عراق، کویت، عربستان سعودی و ونزوئلا – تأسیس شد. در آن زمان، بازارهای جهانی نفت تحت سلطه گروهی از شرکتهای قدرتمند نفتی غربی، معروف به «هفت خواهران»، قرار داشت که تولید و قیمتها را کنترل میکردند.
هدف گستردهتر کشورهای بنیانگذار، اعمال حاکمیت بر منابع طبیعی خود و تضمین قیمتهای عادلانه و باثبات برای تولیدکنندگان نفت، و همچنین تأمین منظم عرضه برای کشورهای مصرفکننده بود.
اوپک در حال حاضر ۱۲ عضو دارد که شامل الجزایر، جمهوری کنگو، گینه استوایی، گابن، ایران، عراق، کویت، لیبی، نیجریه، عربستان سعودی و ونزوئلا میشود (به جز امارات).
بر اساس بیانیهای که روز سهشنبه منتشر شد، خروج امارات از تاریخ اول ماه مه اجرایی خواهد شد و به مشارکت این کشور که از سال ۱۹۶۷ عضو سازمان بوده است، پایان میدهد.
این سازمان با تعیین سهمیههای تولید توافق شده برای اعضا، که در مجموع حدود ۳۰ درصد از عرضه جهانی را کنترل میکنند، به دنبال ثبات قیمتها است.
از سال ۲۰۱۶، اوپک همچنین با روسیه، آذربایجان، قزاقستان، بحرین، برونئی، مالزی، مکزیک، عمان، سودان جنوبی و سودان از طریق چارچوب اوپک پلاس همکاری کرده است که تولید آن را به حدود ۴۱ درصد از عرضه جهانی میرساند.
چرا امارات اوپک و اوپک پلاس را ترک کرد؟
امارات متحده عربی، در کنار عربستان سعودی، یکی از معدود اعضای اوپک است که ظرفیت مازاد قابل توجهی دارد و این امکان را به سازمان میدهد تا به شوکهای عرضه پاسخ دهد. با این حال، کشورهایی با ظرفیت مازاد ممکن است تصمیم بگیرند به جای استفاده از آن برای تنظیم بازار، ذخایر خود را به پول نقد تبدیل کنند.
رویکرد سیاست خارجی قاطع امارات به تدریج آن را از سایر اعضای اوپک، به ویژه عربستان سعودی، که با مواضع آن در یمن و سایر نقاط اختلاف نظر دارد، منزوی کرده است.
در همین حال، ابوظبی در حال ایجاد حوزه نفوذ خود در سراسر خاورمیانه و آفریقا بوده و روابط خود را با ایالات متحده و اسرائیل، که در سال ۲۰۲۰ با توافقات ابراهیم روابط خود را آغاز کرد، تقویت کرده است.
امارات روابط با اسرائیل را اهرمی حیاتی برای نفوذ منطقهای و کانالی منحصر به فرد به واشنگتن میداند، به ویژه پس از حوادث امنیتی و حملاتی که در منطقه رخ داد.
امارات اولین کشوری نیست که این سازمان را ترک میکند. کشورهای دیگری که در سالهای اخیر خارج شدهاند شامل اندونزی، قطر، اکوادور، آنگولا و گابن هستند که عمدتاً به دلیل اختلافات بر سر سهمیههای تولید بوده است.
#اوپک #اوپک_پلاس #امارات #نفت #انرژی #بازار_نفت #خروج_امارات #سیاست_خارجی #اقتصاد_جهان #تولید_نفت
Leave a Reply